Галоўная
Вялікі князь літоўскі і кароль польскі Казімір Ягайлавіч у 1469 годзе запрасіў у Вільню манахаў францысканскага ордэна. Ім быў выдзелены ўчастак зямлі з драўлянай пабудовай за межамі Ніжняга замка, побач з Каралеўскім млынам на рацэ Віліі.
Будаўніцтва касцёла Яна Хрысціцеля ў вёскі Камаі было скончана ў перыяд з 1603 па 1605-ы год. Яго ўзвіглі на месцы гандлёвай плошчы, якая размяшчалася на скрыжаванні пяці дарог. Заснавальнікам касцёла быў уладальнік вёскі Камаі Ян Рудамін-Дусяцкі.
Ковенскі замак быў пабудаваны прыблізна ў сярэдзіне 13-га пачатку 14-га стагоддзя, там, дзе рака Вілія ўпадае ў Нёман. Дадзены замак належыць да тыпу-Кастэль. Асаблівасць дадзенага тыпу-у амаль правільнай форме двара, абнесенага па перыметры магутнымі сценамі, якія заканчваюцца баявой галерэяй.
Адным з асноўных відаў абарончых збудаванняў у літоўскіх замках і гарадах з'яўляліся вежы. Яны неслі не толькі абарончыя функцыі, але і выкарыстоўваліся пад гаспадарчыя патрэбы. Так былі вежы для абароны, змешанага тыпу і пад бытавыя патрэбы. У змешаных вежах дах і верхні паверх, дзе былі байніцы выкарыстоўвалі для абароны, а ніжнія паверхі маглі выкарыстоўваць пад жыллё, складскія памяшканні, зброевыя, сховішчы ежы і г.д. у некаторых выпадках у вежы размяшчалася капліца ці Царква, так Мсціслаўскім замку ў вежы, пабудаванай пасля пажару ў 1359 г. размяшчалася царква.
Пачынаючы з XV стагоддзя, узрастае значэнне артылерыі пры штурмах і захопах гарадоў, умацаваных сценамі і вежамі. Адпаведна, неабходна было прыдумляць новыя спосабы абароны ад гарматных нападаў. У выніку, у канцы XV стагоддзя, у Італіі з'явіўся новы від збудаванняў, які дазваляе супрацьстаяць разбуральнай артылерыйскай моцы, - бастыёны.