Галоўная
Мірскі замак з'яўляецца класічным прадстаўніком тыпу «Кастэль». Яго будаўніцтва ў гатычным стылі было пачата маршалкам надворным Юрыем Ільінічам у 20-я гады XVI стагоддзя. Замак павінен быў стаць радавой рэзідэнцыяй, наяўнасць якой дапамагло б атрымаць графскі тытул. Была і яшчэ адна прычына будаўніцтва: частыя татарскія набегі і магнацкія міжусобіцы вельмі ўскладнялі жыццё, патрэбна была крэпасць.
Меднінскім замак у 1939 годзе быў перайменаваны ў Мядзінінкайскі замак. Прыблізна ён быў пабудаваны ў сярэдзіне чатырнаццатага стагоддзя. Пра тое, што на той момант ён быў каменны, сведчаць хронікі крыжакоў, у якіх замак згадваецца ў 1385-ым і 1402-ым годзе.
Любча, цяпер пасёлак Навагрудскага раёна Гродзенскай вобласці, упершыню згадваецца ў XIII стагоддзі як месца, у якім любіў бываць вялікі князь літоўскі Міндоўг. Паводле легенды, менавіта ў Любчы, Міндоўг сустрэў сваю жонку Марту. Затым Міндоўг аддаў Любчу кіеўскаму баярыну Андрэю Васільевічу Кіяну, пасля чаго мястэчка не раз мяняла ўладальніка, пакуль у 1547-ым годзе яе набыў Ян Кішка, па загадзе якога на краі пасёлка быў пабудаваны замак.
Луцкі замак быў пабудаваны літоўскім князем Любартам, ва Ўсходнюю Валынь яго даслаў брат, вялікі князь літоўскі Гедэмін, у 1316-ым годзе ў якасці намесніка. Замак быў заснаваны на месцы былога дзядзінца, які стаяў на ўзвышшы ў месцы зліцця рэк Сцір і малы Глушэц.
Лідскі замак пабудавалі на загад вялікага князя літоўскага Гедэміна ў 20-30 гадах XIV стагоддзя. Ён быў закладзены ў месцы зліцця рэк Каменкі і Лідзеі, на пясчаным насыпе вышынёй каля 5-ці метраў. Дадатковыя цяжкасці для ворагаў стваралі якія атачалі замак багністыя берага рэк. Акрамя таго, на паўночным баку быў выкапаны роў, шырынёй 20 метраў, ён аддзяляў Лідскі замак ад горада.
Крэўскі замак быў пабудаваны на зліцці рэк Шляхцянка і Крэвянка прыблізна ў сярэдзіне 14 стагоддзя. Ён быў размешчаны на пясчанай дзюне, якая ўзвышалася над забалочаным рачным берагам. Наадварот месцазнаходжанне значна ўскладняла працэс захопу замка, аднак фактычна цалкам выключала магчымасць далейшай пабудовы дадатковых ліній абароны з-за абмежаванай тэрыторыі.