Галоўная
Імкнучыся пашырыць свае ўладанні і ўладу на поўдні, у 1321 годзе Вялікі князь літоўскі Гедымін са сваім вялікім войскам адправіўся да Кіева. Кіеў, на той момант, знаходзіўся пад кантролем Галіцка-Валынскага княства, і недалёка ад Кіева, каля ракі Ирпень (правы прыток Дняпра), Гедыміна сустрэлі аб'яднаныя дружыны галіцка-валынскіх князёў Льва Юр'евіча і Андрэя Юр'евіча, а таксама іх саюзнікаў бранскіх князёў Святаслава і Уладзіміра, князя Пераяслаўля Алега і васала Галіцка-Валынскага княства кіеўскага князя Станіслава.
Крыжакі, якія здзяйснялі рабаўнічыя набегі ў 1317-1319 гадах, ізноў сабраліся ў так званы крыжовы паход у 1320 году. Маршал Тэўтонскага ордэна, Генрых фон Плоцке, сабраў вялікія сілы і адправіўся з імі ў Жамойцію, папярэдне падзяліўшы войска на тры часткі, для таго каб ахапіць як мага больш земляў для рабавання. Спусташаючы і разбураючы ўсё на сваім шляху, крыжакі неўзабаве аб'ядналіся і захапілі горад Коўна, разрабавалі і спалілі яго.
У 1298 годзе гараджане Рыгі паўсталі супраць улады Лівонскага ордэна. Вялікі князь Літоўскі Віцень, які сачыў за падзеямі ў Рызе, разумеў, што самастойна гараджанам з рыцарамі Лівонскага ордэна не справіцца, і прапанаваў Рызе саюз, акрамя гэтага, паабяцаў рыжскаму арцыбіскупу Фрыдрыху ахрысціць Літву ў каталіцкую веру.
Вялікі князь літоўскі Віцень у 1294 годзе, вырашыў разарыць куяўскую тэрыторыю, ціха і не прыкметна, перайшоўшы лясы, ён напаў на Ленчынскую зямлю. Маючы ў сваім атрадзе 1800 воінаў, Віцень разарыўшы наваколлі Ленчыцы і захапіўшы сам горад, пайшоў назад, у свае ўладанні.
Лівонскі ордэн у канцы 1278 года, у чарговы раз сабраўся ў крыжовы паход на Вялікае княства Літоўскае. Па запрашэнні ордэна для ўдзелу ў гэтым паходзе, прыехалі ў Рыгу нямецкія і дацкія рыцары, таксама ў ім удзельнічалі атрады прыбалтыйскіх плямёнаў земігалаў, ліваў, куршаў і лэтаў.
Летам 1236 года Лівонскі ордэн сабраў пад сваімі сцягамі шматлікае войска ў паход супраць паганскай Літвы. У сталіцу лівонскага ордэна, Рыгу, прыбылі нямецкія рыцары граф Генрых фон Даненберг і рыцар Тэадорык фон Газельд са сваімі людзьмі з Гамбурга, Любека, і Гальштэйна. Яны ўзначалілі атрады, у якіх было прыблізна па 500 воінаў. Акрамя таго, па 200 чалавек даслалі гарады-рэспублікі Ноўгарад і Пскоў. У выніку аб'яднанае войска, якое складаецца з 55 рыцараў, вершнікаў, кнехтаў, салдат з нямецкіх земляў, Рыжскіх гараджан, якія прагнуць нажывы, і шматлікага апалчэння, а таксама заваяваных Лівонскім ордэнам плямёнаў Эстоніі і Латвіі, было ўзначалена Магістрам Лівонскага орд.