Галоўная
Крымскія татары не раз нападалі на землі Вялікага Княства Літоўскага. І асноўнай мэтай заўсёды быў рабаванне, а таксама захоп у палон як мага больш людзей для продажу іх у рабства. Асноўная тактыка-хуткі і нечаканы напад, аблогі гарадоў ім былі нецікавыя і нявыгадныя.
Пасля ўзяцця Вялікіх Лук вялікі князь літоўскі і кароль польскі Стэфан Баторый вырашыў працягнуць наступ на тэрыторыю Маскоўскага княства.
Ішла Лівонская вайна. У планах Стэфана Баторыя, вялікага князя літоўскага і караля польскага было ўзяцце Вялікіх Лук. Прадумваючы свой паход, Стэфан Баторый вырашыў выкарыстаць тую ж стратэгію, што і пры вызваленні Полацка. Ён зноў абраў месца збору войскаў у тым месцы, ад якога можна было вылучацца ў розных напрамках. І як у мінулы раз, Іван Жахлівы не ведаў, куды ўдарыць Баторый. Прыняўшы асвячоны Папам Рымскім Рыгорам 13 меч ад яго пасла Паўла Уханскага, 15 ліпеня 1580-га Баторый з Вільні выехаў да Чашнікаў і да 18 ліпеня быў ужо там. Чашнікі былі абраныя не выпадкова, бо ад іх можна ісці ў трох кірунках: Пскоў, Смаленск і Вялікія Лукі.
Да лета 1579-га года, падчас Лівонскай вайны, вялікі князь літоўскі і кароль польскі Стэфан Баторый сабраў значныя войскі. На адным з праводзяцца саветаў прапаноўвалася ісці на Пскоў (менавіта такі варыянт дзеянняў меркаваў Іван Грозны, адпраўляючы туды вялікае войска). Але каралём Рэчы Паспалітай было прынята іншае рашэнне, ён загадаў ісці на Полацк. Яго рашэнне было аргументавана тым, што менавіта з гэтага боку ідзе непасрэдная пагроза ад маскавітаў для ВКЛ і Вільні.
Маскоўскай арміяй камандавалі Іван Галіцын, Міхаіл Цюфякін і іншыя ваяводы. Паміж імі пастаянна ўзнікалі спрэчкі з нагоды, галоўны і мае большую вагу і, адпаведна, павінен камандаваць аблогай Вендэна. Пакуль ваяводы спрачаліся, час ішоў, і толькі да пачатку кастрычніка яны нарэшце ўзялі ў аблогу горад, які абараняў усяго толькі Літвінскі гарнізон. Тры разы маскоўскае войска штурмавала Вендэн і ўсе тры разы цярпела няўдачу.
Улетку 1564 года, пасля буйной бітвы на рацэ Ула, маскоўскі ваявода Токмакаў выступіў з 13 тысячным войскам з Невеля і аблажыў замак Азярышча. Да таго моманту Лівонская вайна, якая доўжылася ўжо некалькі дзясяткаў гадоў, трансфармавалася ў серыю лакальных сутычак.