Галоўная
Крымскі хан Менглі-Гірэй з 40 тысячным войскам, вясной 1512 года, уварваўся на тэрыторыю Вялікага Княства Літоўскага, рабуючы і руйнуючы землі Падолля і Валыні, адпраўляючы свае загоны аж да самага Кракава. Захапіўшы палонных і разрабаваўшы бліжэйшыя землі, Менглі-Гірэй стаў лагерам недалёка ад Вішняўца, каля вёскі Лапушна.
Улетку 1506 года татарская армія колькасцю ў 30-40 тысяч чалавек, уварвалася на тэрыторыю Вялікага Княства Літоўскага. Узначальвалі гэтыя войскі два крымскіх царэвіча, Біціс-Гірэй і Махмет-Гірэй. З дваццаццю тысяччу татараў Біціс-Гірэй аблажыў Слуцк, а Махмет-Гірэй з палком у 10 тысяч салдат узяў на сябе аблогу Мінска, астатнім татарам была прадастаўлена свабода для рабавання на бліжэйшых тэрыторыях.
У ходзе вайны, распачатай Іванам III у 1500 годзе, пад падставай нібыта абароны інтарэсаў праваслаўнай веры, і праваслаўных князёў, якія пачалі пераходзіць на яго бок, маскоўскі князь, летам 1500 года адправіў да Дарагабужа сорокатысячное войска на чале з ваяводам Даніілам Шчэняй.
Пасля смерці вялікага князя літоўскага Вітаўта ў 1430 годзе вялікакняскі прастол заняў яго стрыечны брат Свідрыгайла. Але неўзабаве, у 1432 годзе сваё права на прастол заявіў родны брат Вітаўта, Жыгімонт Кейстутавiч, што і паслужыла штуршком да міжусобнай вайны ў ВКЛ.
Пасля разгрому арміі крыжакоў у Грунвальдскай бітве, вялікі князь літоўскі Вітаўт і кароль польскі Ягайла да 25 ліпеня 1410-га года прывялі свае войскі пад сцены сталіцы Тэўтонскага ордэна Мальбарка (старая назва Марыенбург).
У 1409 годзе Жамойць падняла паўстанне супраць Тэўтонскага ордэна, а вялікі князь літоўскі Вітаўт, які падтрымаў паўстанцаў, адправіў ім у дапамогу сваіх салдат. Гэта паўстанне і жаданне Вітаўта, вярнуць Жамойць у склад ВКЛ, паслужыла падставай да пачатку вайны Тэўтонскага ордэна супраць Вялікага Княства Літоўскага і Польскага каралеўства на чале з каралём Ягайлам, які падтрымаў свайго стрыечнага брата Вітаўта.